Herdenking gesneuvelden 2026-11-01

Het is in Hamme al jaren de traditie om op 01 november een hulde te brengen aan alle overleden en gesneuvelden militairen.
Een krans werd gelegd door de voorzitter van NSB samen met de 1ste schepen van onze gemeente.
De voorzitter deed een woordje en dan weerklonken zowel de last post als de Brabanconne.

Het woord van de voorzitter:
Geachte aanwezigen,
Dames en heren,
Vandaag herdenken wij samen hen die hun leven verloren tijdens de beide wereldoorlogen.
In het bijzonder de militairen die op het slagveld vielen, maar ook de burgers die het slachtoffer werden van geweld, vervolging, bombardementen, of deportatie en ontbering.
Wij denken aan hen met eerbied en dankbaarheid.
Twee wereldoorlogen hebben in de eerste helft van de twintigste eeuw een onuitwisbare stempel gedrukt op ons land, op Europa en op de wereld.
Miljoenen mensen werden uit hun gewone leven weggerukt.
Gezinnen werden uiteengerukt, steden en dorpen verwoest en hele generaties getekend door het geweld.
Onder hen waren ook talloze Belgen die hun plicht vervulden in dienst van hun land.
Sommigen sneuvelden aan het front.
Anderen kwamen om tijdens het verzet, in gevangenschap of als gevolg van vervolging en oorlogsterreur.
Velen keerden terug, maar droegen de herinneringen aan de oorlog de rest van hun leven met zich mee.
Het ultieme offer dat zij brachten, mogen wij nooit vergeten.
Vergeten betekent immers dat wij het verleden zijn betekenis laten verliezen.
Herdenken betekent daarentegen dat wij de namen, de verhalen en de offers van vorige generaties doorgeven aan hen die na ons komen.
Maar herdenken is meer dan terugkijken.
Het is een opdracht voor nu en voor de toekomst.
De lessen van beide wereldoorlogen herinneren ons eraan hoe kwetsbaar vrede kan zijn.
De verschrikkelijke actualiteit toont ons dat vrijheid, democratie, verdraagzaamheid en respect voor de menselijke waardigheid geen vanzelfsprekendheden zijn.
Deze waarden moeten beschermd worden en gerespecteerd en telkens opnieuw weer doorgegeven.
Daarom moeten wij waakzaam blijven tegenover alles wat mensen tegen elkaar opzet, Waakzaam tegenover haat en onverdraagzaamheid, tegenover het ontmenselijken van wie anders denkt, anders gelooft of een andere achtergrond heeft.
Wij mogen nooit vergeten waartoe verdeeldheid, extremisme en het verwerpen van menselijke waardigheid kunnen leiden wanneer deze de overhand krijgen.
Als Nationale Strijdersbond van België voelen wij ons bijzonder verbonden met de mannen en vrouwen die ons voorgingen.
Hun herinnering is voor ons geen hoofdstuk uit een geschiedenisboek, maar een levende herinnering aan de prijs die voor vrede en vrijheid werd betaald.
Wanneer wij vandaag bloemen neerleggen, doen wij dat voor mensen die ooit dezelfde hoop op een toekomst hadden als wij.
Zij hoopten op een leven met hun gezin, op veiligheid, op vrede en op de mogelijkheid om hun toekomst zelf vorm te geven.
Velen van hen hebben die toekomst nooit beleefd.
Onze aanwezigheid hier is daarom geen loutere traditie.
Trouwens traditie is niet het bewaren van as maar het doorgeven van vuur.
Wij beloven dat we zullen blijven herinneren en dat we de verhalen van die vielen zullen blijven doorgeven.
Maar vooral dat wij alles wat binnen onze mogelijkheden ligt zullen doen om te voorkomen dat toekomstige generaties opnieuw dezelfde verschrikkingen moeten meemaken.
Moge deze herdenking ons eraan herinneren dat vrede niet enkel de afwezigheid van oorlog is.
Vrede is een dagelijkse opdracht die vraagt om respect, verdraagzaamheid, verantwoordelijkheid en de bereidheid om naar elkaar te luisteren maar uiteindelijk ook de wil om hiervoor offers te brengen.
Laten wij, ieder op onze eigen plaats, bijdragen aan een toekomst waarin oorlog en vervolging nooit opnieuw het antwoord kunnen zijn.
Moge de nagedachtenis aan alle slachtoffers van de beide oorlogen ons blijven motiveren om de vrede te bewaren.
Ik dank u.