Michel

Op 17 januari 2026 hebben wij helaas afscheid moeten nemen van Michel, onze ex-voorzitter en vriend!
Een van zijn opvolgers, Jan, heeft een tekstje geschreven om Michel te danken en herdenken.



Beste Michel,

Het voelt vreemd aan om je uitgerekend op je verjaardag een laatste vaarwel te zeggen.
Weken terug zullen er naar de goede traditie van je gezin allicht plannen hebben bestaan om deze gebeurtenis te vieren.
Het heeft echter niet mogen zijn en wat een aangenaam moment moest worden is verrassend veranderd in een triest afscheid.

Geboren in 1937 ondervond je in je prille jeugd wat een oorlog teweeg bracht bij mensen.
Deze levensles bracht je regelmatig in herinnering.
Al was het maar als waarschuwing voor de huidige generatie om zorgzaam te zijn met vrede en er voor te zorgen dat zoiets nooit meer zou gebeuren.

Je vervulde je legerdienst als para-commando bij het 1 Bn Para te Diest.
In 1960 werd je weder opgeroepen om mee de Belgische troepenmacht te vormen die tussenkwam naar aanleiding van de onlusten die uitgebroken waren na de onafhankelijkheidsverklaring van Belgisch-Congo.
Duizenden landgenoten en niet-Belgen konden hierdoor veilig terugkeren.
Over deze ervaring heb ik je maar heel zelden weten spreken.
Je droeg ze wel heel bescheiden mee in je verdere leven.

Begin van de jaren zestig leerde je de vrouw van je leven kennen, Agnes.
Jullie waren bijna 65 jaar gelukkig getrouwd.
Twee flinke zonen werden geboren en later vergrootte het gezin met de schoondochters, de kleinkinderen en achterkleinkinderen.
Samen met Agnes zorgde je voor een warm nest waar het steeds aangenaam was. Je eigen kinderen gaf je stevige waarden en normen mee zodat ze heel vroeg op sterke benen door het leven konden gaan.
Ik denk dan : je zult maar het geluk hebben om zo iemand als vader te treffen. Een man die opgegroeid is met de ervaring van de armoede en andere beperkingen in een oorlog maar ook iemand die als gewezen para de wilskracht en de discipline doorgeeft aan zijn kinderen.

Professioneel ging je eerst aan de slag bij een dokter om dan naderhand 40 jaar lang aan de slag te gaan bij de Christelijke Mutualiteit. Je werk was gekend als dienstvaardig en degelijk.

Op 1 juli 1996 werd je lid van de NSB.
In 2009 ontving je hiervoor het erekruis met diploma.
In 2011 werd je voorzitter van de afdeling Hamme.
In die hoedanigheid waakte je over een efficiënte taakverdeling binnen het bestuur en had je aandacht voor de toekomst van de vereniging en in het bijzonder voor de verjonging van het bestuur.
Je was een sterke persoonlijkheid.
Een man van weinig woorden maar des te meer daden.
Na 12 jaar besloot je de fakkel door te geven maar je bleef trouw op post binnen het bestuur als waardevolle raadgever.

Michel we kunnen je niet genoeg danken voor je voortdurende inzet, engagement en je vriendschap.
Bedankt voor al die aangename momenten bij jou thuis samen met Agnes of in je prachtig verzorgde tuin waar je zo fier op was.

Rust nu zacht, we vergeten je nooit.

Agnes, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen , we wensen jullie veel sterkte toe en hopen dat het verdriet en de pijn om dit afscheid mogen verzachten in de talrijke mooie herinneringen aan Michel.